Może było nam pisane walczyć akurat czwartego lipca.
Raz kolejny staniecie w obronie wolności.
Nie bronimy się przed tyranią ani prześladowaniem,
a przed zagładą.
Walczymy o prawo do życia.
DZIEŃ NIEPODLEGŁOŚCI: ODRODZENIE
Tego dnia ludzkość zakrzyknęła: "Nie odejdziemy spokojnie w cień"!
"Nie poddamy się bez walki".
"Przeżyjemy".
"Przetrwamy".
"Gdyż dziś obchodzimy swój"...
Niezliczone ofiary wojny z '96 roku
nie poległy na próżno.
Natchnęły nas, by powstać z popiołów
jako zjednoczona ludzkość.
Od 20 lat na świecie nie wybuchła żadna wojna,
ponieważ narody odłożyły na bok te przyziemne waśnie.
Zjednoczeni odbudowaliśmy nasze rodziny, miasta i życie.
Połączenie ludzkiej i obcej technologii
pozwoliło nam nie tylko ujarzmić grawitację, ale i podróżować z ogromną prędkością.
Zabezpieczyliśmy też wreszcie naszą planetę.
Świetna mowa.
Dziękuję, pani prezydent.
Chwileczkę.
Może pan wejść.
Kapitanie Hiller.
Witam w Białym Domu.
Dobrze wrócić.
Jesteśmy dumni, że lata pan w naszych barwach.
To zaszczyt.
Miał pan wspaniałego ojca.
Byłby z pana dumny.
Zna pan sekretarza obrony.
Witam.
Dobrze was widzieć.
Wiem, że was nie muszę przedstawiać.
Przygotujemy panią do zdjęcia.
Powinszować.
I kto to mówi, panie bohaterze?
To ty wróciłaś do domu.
Jako pracownica. Nie mogę się za bardzo panoszyć.
Kapitanie?
-Są gotowi. -Dzięki.
Dylan...
Bądź miły dla Jake'a, jak się spotkacie.
Dziesiątka, potwierdź pozycję.
11 km do celu.
W życiu się tak nie wlokłem.
Nie marudź.
Nie tak źle
tachać broń za pół biliona dolarów.
Dla mnie to trochę za nudne.
Nie musiałem lecieć z tobą.
Musiałeś. Umarłbyś z tęsknoty.
Byłem najwybitniejszym asem w dziejach akademii.
Mogłem wybrać sobie bazę. Choćby takie San Diego.
Plaże, surfing...
W życiu nie pływałeś.
Jestem pojętny.
I mam koci zmysł równowagi.
Koty nie znoszą wody.
KSIĘŻYC
Odwróćcie ciąg.
Przyjęliśmy, odwracamy.
Ładowarka z bronią dolatuje.
Są na pozycji.
Cumowanie za trzy, dwa...
jeden.
Zacząć odłączanie.
Odłączyć przylgi.
Wiesz, że w bazie jest tylko 36 babek?
Na pewno któraś w końcu się obejrzy.
Nie dały mi kosza.
To ja jestem wybredny.
-Coś ty zrobił? -Nic!
Nie brzmiało jak nic!
Dziesiątka się zderzyła.
Przylgi zablokowane.
Nie odbierają.
Holowniki, odsunąć się!
Odwrót!
-Zleci na bazę! -Odwrót, mówię!
Odmawiam.
To nie myśliwiec!
Wiem!
Poruczniku!
Co wy wyrabiacie?
Nie wiem!
Zginiemy! Już po nas!
Zatrzymał upadek.
Zmów paciorek, daję po garach.
Oszalałeś? Spłoniemy!
Bardzo możliwe!
Dawaj!
PRZEGRZANY SILNIK
Tak!
Naprawdę wytrzymał!
Nie wierzyłem, że dam radę.
Szlag.
Jiang idzie z kwaśną miną.
Wie, że nie znamy chińskiego?
O mały włos!
Omal nie zginęliśmy!
A potem nas ocaliłem.
Posprzątaliście po sobie - to żaden wyczyn.
Zniszczyliście też holownik.
Tak naprawdę to...
Już się nie zagapię.
Istotnie.
Uziemiam was do odwołania.
A mamy szlaban na telewizję?
Nie musiałeś się podkładać.
Już mnie nie znosi. Po co to zmieniać?
Tu frachtowiec 103-ARP-1.
Skierowano nas na pierwsze lądowisko więzienia obcych.
KWATERA GŁÓWNA SIŁ OBRONY ZIEMI STREFA 51 - NEWADA
-Generale. -Oby to było ważne.
Przerwaliście mnie i żonie bardzo miły poranek
w bardzo drogim pensjonacie.
Przepraszamy.
Powinien pan to zobaczyć.
Baczność!
Zaczęło się parę godzin temu.
Zachowują się inaczej.
Spędzili 20 lat w letargu.
Łączcie z Levinsonem.
Próbowaliśmy.
Nie odbiera.
EKSPEDYCJA BADAWCZA ONZ ŚRODKOWA AFRYKA
Nie słucha mnie pan!
Ścigałem pana trzy tygodnie!
Ale teraz...
Kim pan w ogóle jest?
Floyd Rosenberg, rządowy inspektor.
Wjeżdżamy na wrogi teren.
Radzę zwolnić.
Nie chcemy, by nas namierzono.
Drugi załącznik.
Wielu nieprzychylnie patrzy na audyt.
-Może jednak wnieść wiele... -Lloyd?
Floyd.
Chodź się przywitać z naszym dobrym kolegą.
Gdzie jesteśmy?
Panie Levinson?
Kto to taki?
Rebelianci Umbutu.
Tego watażki?
Nie ma się czego bać.
Tata właśnie umarł, a syn jest znacznie mniej radykalny.
Siemanko, chłopaki.
Szukam Dikembego Umbutu.
Czyli znaleźliście zbrojownię.
David Levinson we własnej osobie.
Catherine!
Co tu robisz?
Chyba nie myślałeś, że wezwał tylko ciebie?
Tylko trochę dziwi mnie twój widok.
A ja dziwię się, że pamiętasz, jak się nazywam.
Daruj.
Zachowujmy się jak dorośli.
Pamiętasz, jak to się skończyło, gdy ostatnio próbowaliśmy.
Wyczuwam spore napięcie.
Spotkaliśmy się na paru konferencjach.
Nie wątpię.
Cicho tam.
Proszę pana?
Nie skończyliśmy rozmawiać.
Jakie papiery?
O takie.
Po co młodemu Umbutu psychiatra?
Czyżby kompleks Edypa?
Jego lud był w stanie wojny z kosmitami przez 10 lat.
Nie znam bardziej dostrojonej nacji.
Zupełnie, jakby ich umysły
przeniknęły do obcej podświadomości.
Znów ta twoja obsesja na punkcie porozumiewania się z obcymi.
Ty twierdzisz, że mam obsesję? A to dobre.
Jak zapalili światło?
To nie my.
Dwa dni temu
same się zapaliły.
To jedyny spodek, który wylądował w '96 roku.
Miło mi, że wreszcie pozwolił nam pan go obejrzeć.
Pański ojciec był bardzo zawzięty.
Jego duma zabiła połowę moich rodaków.
-W tym brata. -Przykro mi.
Ostrożnie!
Co tu się stało?
Robili odwiert.
Po co?
Tego nie wiem.
Kiedy go przerwali?
Gdy zniszczyliście statek-matkę.
Możemy się tam jakoś dostać?
Chyba nie ma pan lęku wysokości?
To wysoko?
Boże.
To ten sam sygnał.
A zatem dochodził z tego statku.
20 lat temu,
gdy zniszczyliśmy statek-matkę, wykryliśmy transmisję
w paśmie X,
skierowaną poza Układ Słoneczny.
Dziś Czwarty Lipca.
Zadzwonili po pomoc.
Wygląda na to, że ktoś odebrał.
Zaraz oszaleję.
Nie wyrobię.
Tęskniłaś?
Szef sztabu wynajął bardzo przystojnego stażystę.
Jest trochę niższy, ale ma śliczne dołeczki.
To wiolonczelista.
Wiesz, że tęsknię.
Grzmotnę holownik i zaraz do ciebie przylecę.
Nie.
Ostatnio przedłużyli ci turnus o cały miesiąc.
To były dwie najmilsze minuty w twoim życiu.
Były.
Ale wolałabym, żeby narzeczony wrócił na stałe.
Co jest?
Od paru dni mamy jakieś przepięcia.
Rzuciłaś okiem na domy?
Jeszcze nie.
Nie spiesz się.
Spotkałam dziś Dylana.
Chyba musicie pogadać.
On widzi się z panią prezydent, a ja siedzę na Księżycu.
Fajowo.
Omal go nie zabiłeś, pamiętasz?
Nie doceniasz go.
P?
BRAK POŁĄCZENIA
Dziękujemy za rozmowę.
Panie i panowie,
powitajcie Międzynarodową Eskadrę "Dziedzice".
Pański ojciec zginął podczas lotu próbnego.
Jak się pan czuje, startując z hangaru noszącego jego nazwisko?
Byłby dumny.
Szkoda, że tego nie widzi.
Kapitan Lao, Sił Obrony Ziemi nie dałoby się utworzyć bez pomocy Chin.
Chce pani coś powiedzieć rodakom?
Nie pisałam, bo chciałam cię usłyszeć.
Co jest?
Nic.
Mój synek wyszedł na ludzi!
Trzymasz się?
Obiecaj, że będziesz uważał.
Baza, tu Dziedzice.
Proszę o pozwolenie na lądowanie.
Udzielam.
Witamy na Księżycu.
Wrzuć na luz.
Nie walnij go w dziób i tyle.
Też dostanę autograf?
Rozejść się!
Wujku Jiang!
Coraz bardziej przypominasz mamę.
Każda marzy, by to usłyszeć.
MLEKO KSIĘŻYCOWE
Mleko Mengniu.
Wszędzie cię szukałem!
Dobre wieści.
-No? -Ta chińska pilotka
to moja przyszła żona.
Chyba serce mi wybuchło.
Czułem się, jakbym spotkał bratnią duszę.
Przyszedł?
Tak.
Czyli nie pijesz?
Sunąłbyś się?
Wiesz, co się dzieje, gdy mi zawadzasz.
-Długo na to czekałem. -Morrison!
Co tu się dzieje?
Zadałem wam pytanie!
Poślizgnąłem się, proszę pana.
Radzę uważać pod nogi. Fajnie, że wpadłeś, Dylan.
A już miałem mu oddać.
Dobrze zrobiłeś.
Prawie zginął,
ale od tego jest katapulta.
Nie. Przesadziłem.
Chciałem jakoś zwrócić na siebie uwagę.
W życiu nie przewodziłbyś tą eskadrą.
Jakbyś nie wiedział, jak działa ten świat.
Facet to szlachcic,
a my - sieroty.
Rodzice usłyszeli ode mnie na do widzenia, że ich nienawidzę.
Żyję tylko dlatego,
że posłali mnie na ten obóz.
Ja się cieszę.
Inaczej zostałbym bez żadnej rodziny.
Ostatnia sesja. Zwycięzca zostanie dowódcą.
Daj sobie spokój.
Obejdziesz się smakiem.
To się okaże, kapitanie! Jestem z lewej!
Nie przeciśniesz się!
Trącisz mnie w skrzydło!
Wieża, spadam!
Katapultuję się!
Doktor O'Brien proszony na salę operacyjną.
SZPITAL IMIENIA MARYLIN WHITMORE STREFA 51 - NEWADA
Jak się dziś mamy, Brakish?
Przyniosłem nową.
Dactylorhiza maculata.
Inaczej storczyk plamisty.
Gdy w pełni rozkwitnie, lawendowy zapach...
aż zaprze ci dech.
Dasz wiarę, że jutro mija 7300 dni?
Mam dla ciebie prezent.
Byłem na kursie szydełkowania.
Gryzie?
Chyba byś powiedział.
Boże!
Wstałeś!
Wygraliśmy?
Eric, wstał! Wołaj lekarzy!
Gdzie okulary?
-Nic nie widzę. -Tutaj.
Długo spałem?
Bardzo długo, kochanie.
To widać.
Kochanie...
Przytyło ci się.
I wyłysiałeś.
Ale nie zbrzydłeś.
To zdjęcia z Hubble'a.
Coś wciąga pierścienie Saturna.
Chryste.
A co z bazą?
Zniknęła.
Zresztą nie tylko ona. Nie ma całego księżyca.
Czerwony alarm.
Tak jest.
Kochanie?
Pakuj się i w tej chwili jedź do siostry.
Symbol pojawia się częściej,
niż jakikolwiek inny. Spójrz, jakie są podobne.
Jak możesz tego nie widzieć?
Widzę,
ale mamy gorsze zmartwienia, niż jakieś bohomazy.
Choćby działający okręt.
Proszę pana?
-Straciliśmy łączność z Saturnem. -Co?
-Wezwijcie panią prezydent. -Próbowałem.
Odezwą się po konferencji.
Musimy się dodzwonić za wszelką cenę.
Dobrze.
Dziękuję.
Przynajmniej oszczędził słonie.
Brawo.
To zdjęcia z '47, po katastrofie w Roswell.
Rolnik narysował taki sam okrąg.
Gdy pokazuję ten symbol każdemu z pacjentów,
wszyscy reagują w ten sam sposób.
Ze strachem.
I to raczej nie okrąg.
Gdy okręt się włączył,
miałem najsilniejszą wizję ze wszystkich.
Narysowałem to.
Niesamowite.
Jak rozszyfrowaliście ich pismo?
Polowali na nas.
My musieliśmy się nauczyć polować na nich.
To znaczy "piękno".
Dzięki.
Nie ty.
Trzeba odpiąć poddźwiękowe wloty,
zanim przestroisz plazmowe zwoje.
Lepiej to odłóż i mi pomóż.
To ona.
-Zaczyna się. -Szlag.
Reaguję na feromony.
Cała krew uderza mi do głowy.
Do głowy?
-Idę się przedstawić. -Spoko.
Kurna!
Czyli...
Ty jesteś tą chińską pilotką?
-Flaga mnie zdradziła? -Też.
No i słyszałem, jak mówiłaś po chińsku.
Skoczylibyśmy się napić?
Albo zakochać?
Nie jesteś za młody?
Mam 23 i pół roku.
Wszyscy na stanowiska.
Uzbroić działo.
-Łączcie z Radą. -Tak jest.
Na ekran.
Proszę pana?
-Tak? -Właśnie to przysłali.
Czyli to okręt.
Zgłaszają się głowy państw, pani prezydent.
Widzisz to, David?
Tak, pani prezydent.
Albo zaatakować.
Uderzmy pierwsi.
Chwileczkę. Na moje oko,
kształt i powierzchnia statku
w niczym nie przypominają tamtych.
To nie oni.
Możesz się mylić.
Jeśli pani się myli,
rozpętamy wojnę z całkiem inną rasą.
Baza przy Saturnie została zniszczona.
Możliwe, że to kolejna faza ataku.
Wycelować działo.
Tak jest.
Bądźmy ostrożni.
Popieram pana Levinsona.
Co sądzi reszta Rady?
Nie działajmy pochopnie.
Bądźmy zdecydowani. Głosuję za atakiem.
Ja również.
Pani prezydent?
Jaki mamy rozkaz?
Rozwalcie ich.
Cel namierzony.
Sądzę, że to błąd. Zaczekajmy...
Ognia!
Obraz.
Leżą w kraterze Van de Graaffa.
Żadnych oznak życia.
Módlmy się, że dobrze zrobiliśmy.
Zespół powinien zbadać wrak.
Nie wiemy, kogo zestrzeliliśmy.
Zagrożenie zażegnane.
Zgoda, ale David musi wracać do Waszyngtonu.
Nie upolityczniajmy tego.
Muszę lecieć i czegoś się dowiedzieć.
Polecisz tam,
ale najpierw uroczystość.
Słyszał pan.
Jutro siądzie pan z nami cały uśmiechnięty.
Uśmiechnięty?
Czy on się rozłączył?
Na to wygląda.
A ty dokąd?
Jake! Przemyśl to jeszcze.
Wszyscy won!
Zabieram holownik.
Czekaj!
Nie poleci!
Dlatego polecimy tym Mike'a!
Jiang się wścieknie.
Mniej więcej o 21.00 czasu ziemskiego, Siły Obrony Ziemi
udaremniły próbę ataku na naszą planetę.
To nie oni.
Nie wiadomo.
Nie oni!
Trzeba ostrzec świat.
Pora na leki.
Muszę pomówić z dowództwem!
Zostaw nas, Matthew.
Nie trać czasu na starego wariata.
Rzuciłaś latanie, żeby o mnie zadbać.
Wiem, jak bardzo to kochałaś.
Lepiej idź do Jake'a.
Jest na Księżycu.
No to z panią prezydent.
Ty jesteś prezydentem.
Wracają.
I tym razem już ich nie zatrzymamy.
Pomszczę cię, bracie.
Zaraz, a paragon?
Skąd go pan zna?
To narzeczony Patricii Whitmore.
Dzięki.
Dobra robota.
Wzywałeś taksówkę?
-Dziękuję. -Nie ma sprawy.
Lećmy, jest kradziony.
Lecę z wami.
To misja Sił Obrony Ziemi.
Nie wpuścimy na pokład żadnych cywilów
ani watażków.
Ja was wpuściłem.
Radziłbym się odwdzięczyć.
A on dokąd?
Tam, gdzie ja.
-Catherine! -Coś go wzywa.
Muszę odkryć co.
Panie Levinson?
Dokąd się pan wybiera?
Lecisz z nami na wycieczkę?
Dobrze ci zrobi.
Nie.
Ani pan, ani ja nigdzie nie lecimy.
Zostaniemy tu...
Witam.
Muszę coś wiedzieć, zanim wystartujemy?
I to sporo.
O pasach akurat wiem.
Usiądź, David.
Serio?
Boisz się?
Nie lubię latać.
Spoko. Nie rozbiłem się od...
paru dni.
To było specjalnie.
Co?
No to jazda.
Zapomniałem, jak tego nie znoszę.
Nie tak źle.
Nie odpaliłem głównego napędu.
A w najczarniejszą godzinę,
gdy już traciliśmy nadzieję,
kazałem walczyć dalej.
JAK OCALIŁEM ŚWIAT
I nie tracić wiary.
Wtedy pomysł przyszedł do mnie ot tak.
Jak piorun.
I właśnie tak wymyśliłem, jak ocalić świat.
Proszę pana?
Witam.
Witamy.
Książka jest taniutka.
Tylko 9,95.
Świetny prezent dla wnuków.
Jeśli jakieś macie.
Idziemy?
Bez pośpiechu.
Nie śpisz?
Obejrzymy uroczystość?
Matthew!
Co to?
Mijamy wrak statku-matki.
Spokojnie. Są twarde jak czołgi.
Czyżby?
Zbliżamy się do krateru.
Tam.
Tu się rozbili.
Mamy dziś zaszczyt
gościć dzielnych mężczyzn i kobiety,
którzy wbrew ogromnym przeciwnościom
poprowadzili nas do zwycięstwa nad najeźdźcami
20 lat temu.
W tym generała Greya, oraz jego piękną żonę, Audrey!
Dziękujemy za wasze oddanie!
Gdzie jest Levinson?
Czego szukamy?
Liczę, że rzuci nam się w oczy.
Można zobaczyć, co widzą?
A nawet z nimi pogadać.
Ładne tatuaże.
Po jednym za każdego obcego?
Jak się to robi?
Trzeba ich podejść od tyłu.
Catherine?
Chyba znalazłem drugi bohomaz.
Każ przygotować laboratorium w Strefie 51.
Jaki macie widok, kapitanie?
Widząc Ziemię, człowiek czuje się taki malutki.
Tego samego dnia w 1996 roku,
prezydent Whitmore orzekł,
że "nie odejdziemy w cień".
I nie odeszliśmy!
Pan prezydent!
Co za niespodzianka!
Panie i panowie,
kolejny wielki bohater.
Prezydent Thomas Whitmore we własnej osobie!
Prosimy o kilka słów!
Dziś...
Nie będzie...
Przyszedłem was ostrzec.
Pomóż!
O wiele większy od tamtego...
O kurna.
Lepiej nas zabierz, Charlie.
I to szybko.
Czyli już!
Robi się!
Przypiąć się, będzie rzucało!
Gdzie ty jesteś?
W istnym koszmarze!
David!
Daj rękę! Dosięgniesz!
Zamykaj!
To obraz z satelity znad Księżyca.
Okręt ma niemal pięć tysięcy kilometrów średnicy.
Jak zdołał się ukryć?
Ogłosić pełną gotowość i przerwać uroczystość.
Uwaga! Sytuacja kryzysowa!
Zabrać ją!
Proszę zachować spokój i opuścić gmach.
Powtarzam: proszę zachować spokój i opuścić gmach.
-Wiejmy! -Ale z kapsułą.
Tego się obawiałem.
Charlie, chwytaki.
Odezwij się.
Co jest grane?
-Kurna! -Co za "kurna"?
Staram się!
Nie kombinuj, tylko łap!
Mam!
W nogi!
Leci na nas wielka góra!
Uwaga!
Cholera, zwalniam!
Ma własną grawitację.
-Co to znaczy? -Że nas przewiozą.
Przylgniemy do niego?
Uzbroić działo!
Cel namierzony.
Ognia!
Cel nie trafiony.
-Pozwolenie na atak? -Odmawiam.
Opuśćcie strefę ostrzału.
Strzelcie ponownie!
Coś się dzieje.
Proszę pana?
Ewakuować się!
Uważaj!
Zarządzam odwrót!
Przyjęłam.
Wejdzie w atmosferę za 22 minuty.
Jeśli nie zwolni,
przetnie nas na pół.
Nie pozwolimy na to.
-Włączyć działa orbitalne. -Tak jest.
Generale, jesteśmy gotowi do ształu.
Synchroniczne odliczanie.
Przyjąłem, odliczamy.
Odliczam.
Dziesięć, dziewięć,
osiem, siedem, sześć,
pięć, cztery,
trzy, dwa...
Działa nad Pacyfikiem zostały zniszczone.
Przyjąłem.
Jake żyje!
Zadzwonił z Księżyca!
Lecą z panem Levinsonem do Strefy 51.
Hercules na pana czeka.
Zabierze pani mojego ojca na Górę Cheyenne?
Oczywiście.
Lecę z tobą, Patty.
Tato!
Przydam wam się.
Życz nam powodzenia.
Lecimy.
Panie Levinson!
Rozmówię się z przełożonym
i załatwię panu wszelkie dotacje!
Co to za światła?
Wyląduje nad Atlantykiem.
GÓRA CHEYENNE
-Gdzie dokładnie? -Wszędzie.
Ewakuować wybrzeża.
Raczej nie zdążymy.
Co robimy?
Mamy niecałe 20 minut na ewakuację pacjentów.
Jazda!
Dwoje jest na stołach.
-Skończcie jak najszybciej. -Robi się.
Ratunku!
Nie zostawię pani.
Co wzleci, musi spaść.
Puściło!
To kontrolowany spadek.
Raczej spadanie!
A figę.
Ładnie.
Jezu!
Upodobali sobie zabytki.
Zginęliśmy?
Nie.
Zsikałeś się?
No!
Ja też.
EKSPEDYCJA NA ATLANTYKU
-Możemy wpłynąć tędy. -Na pewno?
Na pewno.
To najlepsza droga.
Rozumiem.
Wycofali wszystkie statki.
Na tym wraku jest złoto warte sto milionów.
Oszaleli, jeśli myślą, że je zostawimy.
Kapitanie?
Musi pan to zobaczyć.
Do wszystkich słyszących mnie jednostek.
Zniszczenia są szacowane na niewyobrażalną skalę.
Wszystkie ocalałe samoloty mają się zebrać
w Strefie 51.
Rain, prowadź.
Dolecę.
Muszę do kogoś zajrzeć.
Powodzenia.
Wszystko gra?
Matka mieszka w Londynie.
Może zdołała uciec.
Może.
-Gdzie jesteś? -A gdzie? Na łódce!
Większy od poprzedniego.
Widzisz go?
Musisz jak najszybciej
dobić do brzegu! Tato!
David?
Na Mojżesza!
Czekajcie!
-Zginiemy! -Nie. Spójrz na mnie.
Wcale nie zginiemy.
Trójka startuje.
Trzeba zabrać ludzi z dachu szpitala!
Tak! Chodźmy.
Proszę podać dziecko.
Ostrożnie!
Wszystko będzie dobrze.
No wsiadaj!
Lećmy!
Dobrze.
Mamo!
Wciągnijcie ją!
Dalej!
Nie!
Mamo, nie!
Na co mi była ta łódka?
Dobrze pana widzieć.
Kopę lat.
Dzięki.
Levinson doleciał?
Jeszcze nie.
Powinni tu być za 10 minut.
Będę czekał w więzieniu.
Trzeba ich przesłuchać.
Co, do...
Jest gorzej.
Znacznie gorzej.
Pan prezydent?
Doktor Okun.
Wstał pan.
Istotnie.
Dlaczego krzyczą?
Nie.
To nie krzyki.
Oni wiwatują.
Jedna z cel zmierza do komory.
Gdzie tata?
Chyba tam poszedł.
Bierzcie broń!
Jazda!
Mamy spluwy obcych?
WYŁĄCZ ZABEZPIECZENIA
Komora otwarta.
Jak tu wszedł?
To zbyt groźne!
Otwórzcie!
Wyłączył system.
Proszę otworzyć!
O mnie się nie martwcie.
Dowiedzcie się jak najwięcej.
Nie!
Whitmore się tam zamknął.
Słyszysz nas?
Przybyła.
Kto taki?
Ona...
jest wszystkim.
A czego chce?
Co oznacza ten symbol?
Czego się boicie?
Zabije go!
Dość!
Zastrzelić to!
Tato!
Oddycha.
Wezwijcie lekarzy!
Nie żyje?
Mówiłem.
Zachodzisz je od tyłu.
-Daisy, nie rycz. -Boi się.
Zarządzono ewakuację
-południowych, i wschodnich -Chcę do mamusi.
-wybrzeży. -Znajdziemy ją.
Już po nich.
Zamknij się. Starczy tego.
Nie masz prawka!
Rozejrzyj się.
Niby kto mnie zgarnie?
Kazali jechać w głąb lądu,
to jadę.
-Tam jest jakiś facet! -Nie staję.
Ruszył się!
-Trzeba mu pomóc! -Sam, zatrzymaj się.
Nie mogę.
Byle szybko.
Jest nieprzytomny!
To chyba nie przypadek,
że to coś przyleciało tuż przed nimi.
-Raczej nie. -Wracaj do łóżka.
Skąd to macie?
Z zestrzelonego statku.
Trzeba to rozpruć.
Panie Levinson,
jest pan proszony do sztabu.
Dzwońcie, jak coś znajdziecie.
Ruszać się!
Jazda!
Cieszę się, że chcesz wrócić do pracy.
Ale najpierw włóż spodnie.
Spodnie?
Dalej!
Mogłeś powiedzieć, że mi tyłek wystaje!
Mamy obraz w podczerwieni.
Czy te kropki...
To kosmici.
A to co?
Zróbcie zbliżenie.
Chyba to miał na myśli nasz więzień.
"Jest wszystkim".
Panie Levinson,
pani prezydent i ocaleli przywódcy.
Coś już wiesz?
Są jak rój - i chyba znaleźliśmy królową.
Bardzo dużą królową.
Oto obraz w podczerwieni.
Sądzimy, że to w środku to właśnie ona.
Chryste panie.
Mamy obraz z samolotu zwiadowczego.
-Na ekran. -Tak jest.
Czy to plazmowe wiertło, o którym mówiłeś?
Tak sądzę.
Średnica otworu wynosi ponad półtora km.
20 razy większy, niż ten w Afryce.
Chyba chodzi im o jądro Ziemi.
Pozbawią nas pola magnetycznego
oraz całej atmosfery.
To będzie koniec życia na Ziemi.
Czyli już po nas?
Niekoniecznie.
Odwiert w Afryce w '96 roku przerwano, gdy zniszczono statek-matkę.
Na pokładzie musiała być inna królowa.
Jeśli teoria jest słuszna
może powstrzymamy ich, zabijając i tę.
Zarządzam więc natychmiastową akcję odwetową.
Zgoda.
-Wysłać myśliwce. -Tak jest.
Piloci proszeni na salę odpraw za 10 minut.
Powtarzam: piloci proszeni na salę odpraw za 10 minut.
Wpadnij do mnie po odprawie.
Przykro mi.
Byłem tuż obok.
Nie ocaliłem jej. Nie zdążyłem.
Pewnie nie chcesz słuchać mojego biadolenia...
ale też to przerabiałem.
Wiem, jak straszny to ból.
Nie chciałaby, żebyś się teraz poddał.
Musisz nas poprowadzić.
Powodzenia, poruczniku.
Dobry wieczór.
Czerwony obiekt na szczycie
to wasz cel.
Wyślemy przed wami drony,
które wyłączą tarcze.
Będziecie
osłaniać eskadry bombowców,
uzbrojonych w głowice jądrowe.
Siła wybuchu powinna rozerwać kadłub
i zabić królową obcych.
Plan przedstawi kapitan Hiller.
Postaramy się uderzyć jednocześnie,
ale głowice zdetonuje ta eskadra,
która doleci najszybciej.
Zakładamy,
że rzucą przeciwko nam wszystkie swoje siły.
Bombowce muszą przetrwać.
Każdy z nas stracił kogoś bliskiego.
Robimy to dla nich.
Start za minutę.
Jake.
Wrócę.
Obiecuję.
Dokop im.
Nie lecimy się zakumplować.
Przejrzałam domy.
Ten na Harrison Street.
Brukowany chodnik.
Jeśli ocalał.
Robi się poważnie.
Poważnie poważnie.
Wszyscy za mną.
Dziś czwarty lipca.
Pokażmy im fajerwerki.
Daj jedną taką katanę i pokaż, jak nią walczyć.
Dobra!
Coś wykombinuję.
Co wy robicie?
Zaraz koniec świata,
a w dodatku złoto przepadło.
Jest okazja się napić!
Dzwonił rząd USA.
Chcą, żeby jakiś statek
pilnował, czy obcy odsłonili jądro.
Zostaliśmy tylko my.
Zgadzamy się...
za sto milionów dolarów!
Boki zrywać!
Chwilka.
Pijak.
Umowa stoi.
Zjeżdżają z drogi.
My też powinniśmy.
Co jest grane?
Uratowaliśmy pana.
Dziękuję.
To pan?
Pewnie, że ja.
A kto inny?
-Co u pana syna? -Da nam autograf?
Często się widujecie?
Przyjeżdża już tylko na Święto Dziękczynienia, ale rok temu
coś mu wypadło.
A co u was?
Gdzie rodzice?
U dziadków na Florydzie.
Ach tak.
Dokąd jedziemy?
Myślę, że najbezpieczniej będzie teraz przy moim synu.
Chciałem to pani pokazać jako ekspertce od tej przypadłości.
Jak może być tak silnie dostrojony?
20 lat temu
nawiązał z nimi łączność.
Bez zakłóceń.
Muszę go popytać.
Już pytałem.
Nie pamięta, jak to rysował.
Zobaczmy, z czym to się je.
Pomogłem to przywieźć.
Mogę jakoś pomóc?
Tak: suń się pan.
Jasne.
Widzimy cel.
Przyjąłem. Lećcie dalej.
Misja trwa.
18.
Dalej się nie dało? Dawać tę drabinę!
Przeszkadzało na dole? No, proszę.
Już cię zabieram, kochanie.
To laser obcych?
Nie.
Laser Okuna.
Nie strzelają do nas?
Uważaj, bo się doigrasz.
To statek królowej. Bombowce, szykujcie się.
No i wykrakałeś!
Unik!
Na mój znak!
Dwóch wrogów!
Odbijamy na prawo!
Zachować szyk obronny!
Niżej!
Chrońcie bombowce!
Nurkuj!
Statek jest za dobrze chroniony.
Trzeba go podejść jakoś inaczej.
Nadlatują.
Ale zasuwają!
Co za siła ognia!
Chrońcie bombowce!
Za dużo ich!
Mam cię, gnoju!
Nie zgubię ich!
Pomógłby mi któryś!
Lecę.
To ja na dwunastej.
Dawaj, dawaj...
W lewo!
Podziękuj później.
Wolę teraz!
9 bombowiec stracony.
13 też.
Szczyt statku jest za dobrze chroniony.
Padamy jak muchy.
Szlag!
Trzeba wlecieć do środka.
To samobójstwo.
Morrison ma rację! Nie ma wyjścia!
Dobrze!
Odpalimy bomby zdalnie,
jak tylko zwiejecie.
Tak jest!
Jake, za mną!
Lecę.
Bombowce, wlatujemy.
Nie lecą za nami.
Obrać formację.
Spójrz na te pola.
Mają własny ekosystem.
Tato?
Trzeba ich ostrzec!
Ona wie, że tam lecą.
Cel na wprost.
Po to tu jesteśmy.
Bombowce, otworzyć luki.
Zawróćcie ich!
To pułapka.
Dawaj! Nie!
Silnik zgasł!
Zgasł!
Odpalam ponownie!
Spadamy! Spadamy!
Nie reaguje!
Brak mocy!
Odpalcie bomby!
Nie ma wyjścia!
Nie chcemy ginąć na marne!
Dalej!
Proszę o pozwolenie, pani prezydent.
Udzielam.
Rozpoczynam odliczanie.
Kocham Patricię!
Ja ciebie też.
Pięć...
cztery...
trzy, dwa...
jeden.
Cel przetrwał!
Pole zatrzymało eksplozję!
Straciliśmy łączność.
Zaraz.
Coś się dzieje.
AWARIA SYSTEMU
Nabraliśmy się.
Potrzebny nam raport.
Satelity wysiadły. Nic nie widzimy.
Pani prezydent!
Żadnego pokoju.
Nie trzęś, kryształy są delikatne!
Zbudowałem go w '94.
Musiałem go schować, jak stopiłem reaktor w trzecim sektorze.
-Dajcie go tu. -Brakish.
Zmachasz się.
A to co tu robi?
Bądź grzeczny i się odsuń.
Jak to "stopiłem reaktor"?
Czy to bezpieczne?
Śmiem wątpić.
Do tyłu!
Co z flotą?
Wróciło siedem procent.
-Siedem? -Tak.
Góra Cheyenne zniszczona.
Wszyscy następcy są uznani za zmarłych.
Zaprzysiężą pana.
Baczność!
Proszę powtarzać.
Ja, Joshua Adams.
-Przysięgam... -Przysięgam...
Przykro mi.
Miałeś rację.
Tym razem nie damy rady.
W kolejce stoi dobry tysiąc wozów.
W życiu nie zatankujemy.
Więcej wiary.
Chce pan pogadać o wierze?
Moi rodzice pewnie są już martwi.
Koledzy też.
Jest zła, bo jej chłopak kipnął.
Co to znaczy?
Umarł.
Felix!
Zatrzymaj się.
Odpocznij, ja poprowadzę.
Spróbuję je postawić na nogi.
Powinieneś być w sztabie.
Pan prezydent.
Dobrze, że jest pan cały.
Dawno się nie widzieliśmy.
Miałem 20 lat, by nas przygotować.
Ale nie mieliśmy szans.
Wtedy też nie mieliśmy.
Wiedzieliśmy, że kiedyś wrócą.
Spójrz, jak daleko zaszliśmy.
Ludzkość jeszcze nigdy
nie była tak zjednoczona, jak przez ostatnie 20 lat naszej historii.
To świętość.
Warto o to walczyć.
Wmówiliśmy całemu pokoleniu, że możemy wygrać tę bitwę.
A oni nam uwierzyli.
Nie możemy ich zawieść.
O wygranej nie przesądził fart.
Tylko nasz charakter.
Wszyscy musimy walczyć
aż do utraty tchu.
To przyniesie nam zwycięstwo.
Rozumie pan trochę ich język.
Proszę mi powiedzieć, czy rozpoznaje pan coś w tych tekstach.
Na początek w tym.
Mówi o wojnie, która ogarnęła kilka galaktyk.
Dotyczy całego wszechświata.
A tutaj?
Coś o jakimś wrogu.
Chcą go zniszczyć, nim do nas dotrze.
Zaraz.
Podczas badania w Brazylii,
jeden z pacjentów nie skojarzył tego okręgu
ze strachem, tylko ze słowem...
"Wróg".
No jasne.
Ich wróg to nasz przyjaciel.
Dymi się.
Zabierzcie to.
Spróbujcie to rozewrzeć.
Cześć, ślicznotko.
Zaraz się dowiemy, co takiego ukrywasz.
Zawołajcie wszystkich!
Tak jest.
Uwaga!
Skorpion!
Jazda, bo nas rozwalą!
Jake, z drogi!
Chłopaki?
Musicie to zobaczyć.
Żaden skan nie wykrył jakiegokolwiek sygnału.
Nic.
Jakby nie istniała.
Albo jakby się ukrywała.
Gładziutkie.
Włóż rękawiczki!
-Zanieczyścisz ją! -Ręce przy sobie, Floyd.
Dziwne... Nie mogę.
Jak to nie możesz?
Przyssałem się! Zróbcie coś!
-Połyka mnie! -Tylko bez paniki.
To coś mnie pożera, a ja mam nie panikować?
Chyba się mobilizują.
Tylko nie mówcie, że to jakiś koń trojański.
Raczej nam nie zagraża.
Ale im już tak.
Włączyła się po dotknięciu.
Uruchomiłam się,
gdy wykryłam, że wasze organizmy
różnią się od tamtych.
I mówi!
Po naszemu!
Rozszyfrowałam wasz prymitywny język.
Prymitywny?
Zgadza się. Mój gatunek przed tysiącami lat
porzucił tę rzeczywistość na korzyść wirtualnej.
Odjazd.
Co tu robisz?
Gdy odebrałam sygnał ratunkowy,
wiedziałam, że przybędą was unicestwić.
Chciałam ewakuować jak najwięcej waszych obywateli.
Ale skorzystaliście z tej samej broni, co oni.
Najechali was?
Tak.
Okręt Żniwiarzy podbił naszą planetę
i wydobył jej jądro.
Wykorzystują je jako źródło paliwa
i energii do dalszych badań.
Unicestwili już niezliczone gatunki.
Wojowaliśmy z nimi przez tysiące lat,
jednak straciliśmy wszystkie okręty.
Ocalałam tylko ja.
Tak mi przykro.
Masz jakiś plan?
Skrywam klucz do potężniejszej technologii.
Istnieje też ukryta planeta,
na której uczę ocalałych z innych światów,
jak stworzyć broń, która ostatecznie
ich pokona.
Dlatego się was boją.
Stanowicie dla nich jedyne zagrożenie.
Słusznie.
Jednak skoro się aktywowałam,
królowa namierzy mój sygnał
i mnie wytropi.
Za późno.
Już tu leci.
To prawda.
Co by się stało...
jakbyśmy jakoś ją zabili?
Nikt nie zdołał zgładzić królowej Żniwiarzy.
Pocieszające.
Tworzą rój,
więc jej wojownicy by upadli, a okręt opuściłby waszą planetę.
Wezwałyby ich inne królowe.
Ale już za późno.
Zniszczcie mnie,
nim królowa pozna drogę na planetę uchodźców.
To byłby koniec.
Chwileczkę.
Skoro wiemy, że tutaj leci,
może przechytrzymy ją...
jak wcześniej ona nas?
Zdaniem doktora Okuna,
możemy odtworzyć częstotliwość kuli...
Po ludzku.
Każdy komputer wydziela promieniowanie.
Laptopy, telefony, nawet pański zegarek.
To wydzielane przez kulę wykracza poza skalę.
Gdyby tak ukryć prawdziwą kulę
w komorze izolacyjnej,
a lipny nadajnik umieścić
na holowniku pełnym bomb jądrowych,
który wysłałoby się na solne pola...
Wsadzimy jej to prosto w dupsko i żegnaj Gienia!
Jeśli je odpalicie,
wybuch zabije wszystkich aż po Houston.
Nie, jeśli nasze tarcze ograniczą pole rażenia.
Jeśli mamy wyłączyć tarcze, lepiej dajcie każdemu spluwę
i przygotujcie ich na starcie z obcymi.
Tak jest.
Trzeba ją tylko wytropić.
Za mną.
Rób swoje.
Moje? Moje!
Ściągać!
-Tak jest. -Uwaga.
Mieliśmy oddać ten stary radar do muzeum.
Nie odebrali go.
I całe szczęście.
Wyjedźcie jak najwyżej.
Tak jest.
Znalazłem radio.
Powinniśmy się połączyć.
Podłączmy antenę.
Co to?
Promień przebił górny płaszcz.
Powinien dopiero za...
Pomyliliśmy się.
Wcale nie mamy siedmiu godzin.
Tylko...
jedną.
Dzwoń.
Strefa 51, słyszycie mnie?
Chcemy sprawić,
by poleciała za holownikiem
na solne pola.
Podąży za fałszywym nadajnikiem.
A gdy już łyknie przynętę,
odpalimy głowice jądrowe.
To naciągane,
ale może się udać.
Jest haczyk.
Jak wiecie, zestrzelili wszystkie satelity.
Znaczy to, że ktoś
musi siąść za sterami holownika.
Wiem, że proszę kogoś o to, by oddał swoje życie.
Ale...
jesteście ostatnimi pilotami.
I potrzebny mi ochotnik.
W porządku.
Ja polecę.
Nic z tego.
Ja to zrobię.
Panie prezydencie.
Co ty wyprawiasz?
Nie bez powodu najlepiej się do tego nadaję.
Wam lepiej pójdzie sprzątanie.
To moja rola.
Matthew.
Nie wolno mu wsiąść do holownika.
Rozumiesz?
Jazda z drogi!
Wolniej już się chyba nie da.
Nie marudź, tak mniej spalimy.
To ciągle 120 kilometrów.
Jedziemy na oparach.
A co my tu mamy?
Kto tu rządzi?
Nikt.
Kierowca zwiał i pojechał do Minnesoty.
Ot tak was zostawił?
Pojechał bzykać swoją panienkę.
Tak!
Wsiadajcie!
Zaraz!
A co z wozem?
Dam ci nowy, jak zrobisz prawko.
Zapraszam!
Dajcie znać, że radar działa.
Dawajcie to!
Obróćcie.
Podłączcie.
Radar sprawny.
Jasny gwint.
Nadlatują, i to szybko. David?
Zmierza tu istna burza, a my nie jesteśmy gotowi.
Proszę o liczby.
9 minut do przylotu królowej
i jakieś 22, aż promień dotrze do jądra Ziemi.
Jezusie. Na miejsca!
Liczy się każda sekunda!
Uda nam się?
Żebyś wiedział.
Do dzieła!
Wszyscy na barykadę!
Szykować się!
O wiele fajniejsze od maczety!
Przepraszam!
Moja wina.
Sprawdzę teren.
Jake!
To mnie nastraszyłeś!
Wybacz.
-Dobrze cię widzieć. -Ciebie też.
-Myślałem, że po tobie. -Dlaczego?
No wiesz, dawno nie latałeś.
Grunt, że żyjesz.
Usłyszą te wasze pogaduchy!
-Ocalało więcej. -Ciągle was słychać.
Co teraz? Wystrzelamy ich?
Co ty robisz?
Lećcie do myśliwców i mnie zgarnijcie.
Czekaj!
Panowie?
Tutaj!
Siema.
Zwykle nie skrywam urazy,
ale ubiliście mi rodziców.
Więc...
dla was chyba zrobię wyjątek.
Charlie, Rain,
łapcie pierwszy.
Długo trzymałem.
Taki sam kokpit, co dawniej.
Uzbrój działka.
Nowe sterowanie.
Gonią Jake'a!
Jazda!
Nie za nisko?
Nieźle!
Chciałoby się!
A mogłem wiać.
Zabieraj się!
Macie!
Dzięki.
Wracaj na miejsce.
Nie latasz?
Wolę pruć.
Piloci, włączcie kanał szósty.
Lećmy już.
Wiejcie, będziemy was osłaniać.
Wrota!
Wrota się zamykają! Jake!
Gdzie jesteś?
Lecimy! Ile mamy czasu?
Góra 20 sekund.
Odbij w lewo!
Trzeba wiać!
Nikogo nie zostawimy! Dość ludzi już dziś zginęło!
Jesteś ze mną?
Jestem.
Robi się gorąco!
Wiejcie stąd!
Przykro mi, ale za cholerę!
Powiem ci coś,
skoro zaraz możemy zginąć.
Żałuję, że omal cię nie zabiłem.
A ja wcale nie żałuję,
że dałem ci w dziób!
Dobrze, Charlie!
Czysto. Lecimy za wami.
Prędzej!
Trzymaj się!
Wylecieliście?
Rain...
widziałaś, jak wylatywali?
Nie wiem.
Jake?
Tęskniliście?
Nie wyrobię z tobą!
Mówiłem, że za mną zatęsknisz.
Dobra, piloci, cała naprzód.
Trzeba stąd spadać.
Oto komunikat rządu Stanów Zjednoczonych.
Domyślam się, że wielu z was
odbiera nas teraz przez krótkofalówki.
Do wszystkich z i spoza USA:
Nie ma wątpliwości, że to nasza ostatnia nadzieja.
Następne 12 minut
będzie naszym największym osiągnięciem lub porażką.
Drodzy słuchacze.
Bez względu na narodowość, rasę lub wyznanie,
prosimy: pomódlcie się za nas.
Mimo naszych różnic, tworzymy jeden gatunek.
I cokolwiek się stanie,
bez względu na wynik...
stawimy mu czoło razem.
Zjednoczeni.
Rozpoczęcie misji za 60 sekund.
Patricia!
-Co jest? -Twój ojciec.
Zasłabł. Prędko!
Jednostka gotowa do startu.
Gdzie on jest?
To mój przyjaciel. I twój ojciec.
Tato!
Holownik,
na pozycje.
Pisze pan, że leciał w Air Force One.
Zna pan prezydenta?
Tata mówi, że pana syn wcale
nie był w kosmosie.
Tak?
Głupi jest.
Zaraz.
Słyszy pan?
Jak się nabija?
Nie, ten hałas!
Trzymajcie się, dzieciaki!
Lecą.
Będą tu za 10 sekund.
Wycelują w działo.
Nie strzelicie wiele razy, więc przycelujcie.
Na mój znak...
ognia!
Polecę tym.
Napęd działa tylko
w 32 procentach.
Wystarczy. Dajcie uprząż.
Jesteśmy gotowi.
Tom, zaczynamy.
Na mój znak włącz nadajnik.
Trzy...
dwa...
jeden.
Komora otwarta.
Holownik ruszył.
Osłaniajcie ich!
Teraz, Tom.
Udało się!
Leci za nim.
Co ty robisz?
Włączę ją, tu nas nie znajdą.
A po co?
Zobaczymy, co wie.
Jeśli można, mam kilka pytań.
Autobus szkolny jedzie prosto w pułapkę.
Nie!
Królowa doleci za dwie minuty.
Kto to jest?
Jakiś kościsty dryblas do nas macha.
Kościsty dryblas?
To mój David!
Co to za ślepota?
Tak! Dziękuję.
Tata?
Nasi naukowcy myśleliby nad tym
kilka tysięcy lat!
Cała wiedza o fizyce,
o tunelach czasoprzestrzennych!
Uspokój się!
Nie chcę!
David!
Trzeba aż końca świata, żebyśmy się spotkali?
David!
Fajnie, że żyjesz, ale przeszkadzasz.
Przywiozłem gości.
Wszyscy do ciebie.
Jestem deczko zajęty.
Musimy pogadać.
Nie teraz! Patrz!
Widzę...
Plan się powiódł.
Myśli, że masz kulę.
-Strzela tylko w myśliwce. -Schowajcie się!
Dobrze cię widzieć za sterami.
Tam jest twoje miejsce.
Mogłeś dać mi polecieć.
Już raz ocaliłeś świat.
Wcale nie chcę ratować świata.
Tylko ciebie.
-Co jest? -Wlazła mi do głowy.
Panie prezydencie,
myśliwce na szóstej.
Doprowadzisz pani do celu, pani porucznik?
Tak.
Za mną.
No, dalej.
Leć!
Włączam tarczę!
Tarcza uruchomiona.
Proszę się odsunąć!
Zaskoczona?
Wciśnij guzik.
Dalej!
Tak jest, mamy cię.
W imieniu planety Ziemia...
wesołego czwartego lipca!
Cel zniszczony, David?
Chyba mogę śmiało powiedzieć...
że już po niej.
Skoro nie żyje, dlaczego myśliwce atakują?
Mamy intruzów!
-Ilu? -Koło 24.
Pod żadnym pozorem
nie wolno im zobaczyć kuli.
Zrozumiano?
Tak jest.
To Sam, moja pani nawigator.
Jest pan wyższy, niż myślałam.
To siostra, Daisy.
-Proszę pana? -I Bobby.
Tak powinno być?
Niedobrze.
O, Boże.
Ma własną tarczę.
Co to?
Dzieci, do autobusu.
Piesek!
Ginger!
-Dokąd? Nie! -Zostaw go!
No jasne, czekamy na psa.
Namierzyć królową.
Rozstrzelać ją!
Słyszałeś?
Przyślijcie wsparcie.
Mamy intruzów w bloku piątym!
Obcy na wolności!
A ty dokąd?
Gdzie ona jest?
To coś podskoczyło!
-Co? -Coś podskoczyło.
Zostało sześć minut.
Za sześć minut dotrą do jądra.
Tarcza przeciążona!
Dobra robota!
Jestem, kochanie!
Zaraz cię zabierzemy.
Wal w spluwę, Charlie!
Tu kapitan Hiller.
Ukradliśmy parę myśliwców.
Nie strzelajcie.
Mamy kolorowe race.
Przyjąłem.
Dalej!
Rozwalcie ją!
Whitmore zniszczył statek królowej, a jego córka - przeciążyła tarcze.
Chcą wykraść jądro Ziemi.
Macie 4 minuty
żeby ją zabić. Postarajcie się.
Jasne, bez pośpiechu.
To naprawdę więzienie obcych!
To tu!
Otwierać!
Jesteśmy!
Ona wie!
Nadchodzi!
Co jest grane?
Stery nie reagują.
Moje też.
-Zrób coś, Charlie! -Nie mogę!
Musiała je przejąć.
Myśliwce wróciły do roju.
Chyba nie tylko nasze.
Idzie prosto do Strefy 51.
Chyba za nią nie pojedziesz?
-Stój za kreską. -Nie widzę.
Wyobraź sobie!
Macie!
Widzisz?
Mówiłem, że coś wykombinuję.
Nie gadaj tyle.
Uratowali nas, kochanie!
Dostałem.
Nie.
Zabiorę cię do szpitala.
To na nic.
Zaczekaj.
Stój. Nie odchodź.
Kto będzie podlewał kwiaty?
I pilnował, żebyś wkładał spodnie?
Właśnie!
Coś ci powiem.
Co?
To...
miał być cały sweter.
Nie...
Co ona robi?
Dalej nie jedź.
Chyba jej strzegą.
Idą kolejni.
Dawaj to!
A, macie.
Dwie minuty.
Zostały dwie minuty.
Macie dwie minuty, Hiller.
Dwie!
Wylećmy z tego cyklonu!
Każdy cyklon ma oko.
Chyba rozwalimy ją tylko stamtąd.
Niby jak? Przecież stery nie reagują!
Mają chyba napędy jądrowe?
Żartujesz?
Z nimi lata się w kosmosie! Tutaj spłoniemy!
A masz lepszy pomysł?
Bo coś mi się zdaje,
że to jedyny sposób!
Na śmierć.
Morda!
Włącz silniki, Rain.
-Pogięło was! -Raz...
dwa, trzy!
Żyję.
-A ty? -Stary!
Stery działają.
Działka też!
Tylko silniki się zjarały.
No to kontrolowany spadek.
Tam jest!
Mamy jedno podejście.
Przyłóżmy się!
Dzięki, że zawsze przy mnie byłeś.
Nie ma sprawy.
Wybiłeś wszystkich.
Poza nia.
Boże, zdobyła ją.
Ognia!
To będzie bliskie spotkanie, suko!
Charlie!
Wal w plecy u podstawy macek!
Wal dalej!
A niby co robię?
Szlag!
Jest w tym katapulta?
Nie ma!
Uwaga!
Mówiłem, nie podjeżdżaj!
Wynośmy się stąd!
Wsteczny!
Żyjemy.
Jesteśmy bogaci!
Generale,
jądru już nic nie grozi.
Ale widok!
Padła! Udało się!
Wyluzuj, kochanie!
Jake?
Jake!
Zastrzelisz mnie po ślubie, dobra?
Może my też spróbujmy?
No wiesz.
Najpierw kolacja.
Panie Levinson.
Brawo.
Dziękuję.
Dobra robota.
Catherine...
Ani słowa. Wszystko zepsujesz.
A ty kto?
Nie chwalił się, że zna taką piękność.
Tato.
Jestem Julius, jego ojciec.
Miło mi. Catherine Marceaux.
-Idź sobie. -Już mnie nie ma.
Może tak zostaniecie chwilę u mnie?
Chcielibyśmy.
Ja też.
Jesteś cała?
Tak - dzięki wam.
Czyli nie wszystko na marne.
Jesteście zaskakującym gatunkiem.
Jednak nie takie prymitywy?
Mogę go sobie wziąć?
Masz serce wojownika.
W życiu nie słyszałem nic milszego.
Dobra robota.
Jesteśmy bogaci!
Bogaci! Bogaci!
Ta planeta raczej nie zniesie kolejnego ataku.
Przepraszam, panie Levinson?
Nie uwierzy pan,
ile projektów broni
i innych urządzeń kula nosi na swoim dysku.
Chce, żebyśmy przewodzili ruchem oporu!
Jak to?
Dwa słowa:
Podróże międzygwiezdne.
Odegramy się.
Kiedy lecimy?
Skopiemy im te ich kosmiczne dupska!
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak